Pod brukiem jest plaża


Wolność dla Alfredo Bonanno i Christosa Stratigopoulosa uwięzionych w Grecji!

Już od października 2009 dwaj anarchiści – Alfredo Bonanno i Christos Stratigopoulos przebywają w areszcie w Grecji po napadzie na bank. Wiele już na ten temat napisano, więc nie ma chyba sensu, aby przypominać wszystkim o czym jest ta sprawa. Nie trzeba również chyba wspominać o tym, że ci towarzysze potrzebują teraz naszej pomocy i wsparcia. Zwłaszcza 72-letni Bonnano jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie ze względu na jego stan zdrowia i okropne warunki w więzieniu w Amfissie, w którym przebywa. Namawiamy do wszelkich wyrazów solidarności, lecz w międzyczasie można zrobić jedną rzecz, którą może zrobić każdy. Poniżej znajdziecie przykład listu protestacyjnego, który można wysłać do różnych greckich instytucji w Polsce oraz w Grecji. Nie mamy złudzeń, że dzięki temu wyjdą oni z więzienia, jednak dzięki tym listom być może poprawią się warunki w więzieniu, gdzie przebywają i pokażą greckim władzom, że pamiętamy o naszych towarzyszach i nie pozwolimy na to, aby pochowano ich żywcem w jednym z najgorszych więzień w Grecji.

Czytaj dalej

Reklamy


Dopóki będzie istniał podział na więźniów i „normalnych” ludzi, będzie wybuchał we mnie bunt
28/10/2009, 00:21
Filed under: więzienia | Tagi: , ,

Poniżej publikujemy kolejny list od Artura Konowalika, więźnia z ZK w Rzeszowie. We wcześniejszych listach Artur pisał o życiu więziennym, o oddziałach dla niebezpiecznych więźniów, tym razem możemy przeczytać o formach samookaleczeń więźniów. Namawiamy do kontaktowania się z Arturem, wysyłania listów (najlepiej poleconych – są duże problemy z docieraniem do niego korespondencji). Wiemy, że nagłośnienie jego sprawy odniosło skutki i nie mamy na myśli tylko i wyłącznie otrzymywania listów przez Artura. Konowalik nie poddaje się i w poruszający sposób opisuje kawał swojego życia, które jest jednym z bardzo wielu (prawie stu tysięcy) żyć za polskimi kratami więziennymi.

Dopóki wszyscy nie będą wolni, wszyscy jesteśmy więźniami.

ACK Poznań

Czytaj dalej



John Bowden „Solidarność bez uprzedzeń”
13/01/2009, 01:05
Filed under: więzienia | Tagi: , ,

Czy decyzja o politycznym wspieraniu i organizowaniu kampanii na rzecz konkretnych więźniów, którzy są zaangażowani w walkę z systemem więziennictwa, powinna być całkowicie zależna od przestępstwa, które popełnili przed swoim uwięzieniem? Czy niektórzy więźniowie, bez względu na to jak bardzo upolitycznili się podczas pobytu w więzieniu i jak bardzo zaangażowani są walkę, są niewarci wsparcia ze względu na style życia, formy zachowań i działalność przestępczą, w której brali udział przed aresztowaniem i uwięzieniem?

Czytaj dalej



Więzienie jest wszędzie
28/12/2008, 15:38
Filed under: więzienia | Tagi: ,

Więzienie jest wszędzie, w każdym aspekcie naszego życia. Jesteśmy bezustannie obserwowani, kontrolowani, identyfikowani, przesłuchiwani… to gliniarz, to kamera monitoringu, sąd, sędzia, komisariat policji i całe nasze istnienie narzuconych interakcji… to strach przed tym, kim jesteśmy, przed mówieniem tego, co czujemy, robieniem tego, co chcemy… to codzienny smutek, który jest ciągle obecny w naszej pamięci, to ciągłe zagrożenie… Więzienie to również odgrodzony budynek, gdzie znajdują się tylko skazani i kaci… to zasadzka w miejscu, z którego nie możemy uciec, to strażnicy, którzy nas kontrolują i torturują, to nasze ciało w rękach państwa… to ściany, które zamykają nas i chowają, które odrzucają nas na lata… to miejsce, gdzie zabiera się nam wszystko… Więzienie to zarówno idea jak i budynek. Lecz zawsze jest to rzeczywistość. W Grecji, tak jak wszędzie, walka więźniów to jedyny sposób, aby skonfrontować się i walczyć z rzeczywistością, która jest im narzucona. Akceptacja więzienia to jedyny sposób przy wszystkich sposobach alienacji, których używa państwo, wewnątrz więzień i poza nimi i tworzy ona również codzienną egzystencję pełną strachu i rezygnacji. To, co dzieje się dziś w greckich więzieniach zrodziło się z determinacji jednostek porwanych przez państwo i mimo że jesteśmy poza murami, to wcale nie oznacza, że jesteśmy wolni. Musimy zdobyć tę wolność. W Grecji, w Portugalii i gdziekolwiek indziej, żadne warunki życia w więzieniu nie będą nigdy ludzkie, ponieważ jest to niemożliwe w więzieniu. Nie ma czegoś takiego jak reforma jakiejkolwiek natury, która potrafi w jakikolwiek sposób zrobić z tego miejsca coś ludzkiego, gdzie jesteśmy zamknięci, gdzie wszystko, oprócz naszej godności, jest nam zabrane. Ale godność będzie zawsze należeć do tych, którzy walczą, do powstańców, do jednostek. Istnieje nieskończenie wiele sposobów, w jakie możemy pokazać naszą solidarność i rozszerzyć rewoltę, atakowanie środków kontroli i tych, którzy kontrolują ten świat, pierwszy krok to decyzja, po której stoimy stronie. Jeśli ją podejmiemy, jedyne „wymaganie”, które nam pozostało to zniszczenie każdego więzienia i tego społeczeństwa, które jest więzieniem!

SOLIDARNOŚĆ Z WALCZĄCYMI WIĘŹNIAMI W GRECJI!

[treść ulotki rozdawanej w Londynie w listopadzie 2008 z okazji strajku głodowego greckich więźniów]